Przez Rzymian została utożsamiona z Mater Matutą, a Palajmon – z Portunusem.
Nierzadko mylona z nimfą Leukotoe, kochanką Heliosa (lub Apollina), opisaną w Przemianach Owidiusza.
Postać jej inspirowała twórców w późniejszych epokach. Utwór poetycki poświęcił jej angielski poeta Keith Douglas. W Polsce temat bogini został literacko przetworzony w Leukotea: powieść z dziejów starożytnego Rzymu i wydany anonimowo w 1915 przez poznańską Księgarnię Św. WojciechaPor. katalog Biblioteki Narodowej..
Jej imieniem nazwano odkrytą w 1855 asteroidę z głównego pasa słonecznego, skatalogowaną pod numerem 35.
Uwagi
thumb|240px|Leukotea ratująca Odyseusza – fresk Alessandro Alloriego (1580) Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bóstwa wodne w mitologii greckiej Kategoria:Greckie boginie