W 1991 roku pracowała jako instruktorka w Mińskim Komitecie Miejskim KPB.
Po ogłoszeniu niepodległości Białorusi i zawieszeniu na jej terytorium działalności partii komunistycznej w sierpniu 1991 roku pracowała w strukturach komercyjnych na różnych stanowiskach. Od stycznia 1995 roku była referentem w Białoruskiej Partii Agrarnej (BPA), od maja tego samego roku – sekretarzem Rady Politycznej tej partii. W listopadzie 1996 roku wystąpiła przeciwko i nie uznała wyników zainicjowanego przez prezydenta Alaksandra Łukaszenkę referendum, które m.in. radykalnie zwiększało jego uprawnienia. W tym samym roku stała na czele komitetu organizacyjnego partii politycznych, przygotowującego posiedzenia Okrągłego Stołu i początek rozmów z władzą wykonawczą. Od grudnia 1996 roku pełniła funkcję kierowniczki Sekretariatu Rady Najwyższej Republiki Białorusi XIII kadencji. Z powodu różnicy zdań między nią i partyjnymi kolegami, którzy poparli referendum, w lutym 1997 roku wystąpiła z Rady Politycznej BPA, a potem w ogóle z partii.