Bitwa pod Torfou-Tiffauges – starcie zbrojne, które miało miejsce 19 września 1793 roku podczas francuskiej wojny domowej w Wandei. W bitwie tej przeciwko wojskom republikańskim pod wodzą Jean-Baptiste’a Klébera i Canclaux'a stanęli liczni dowódcy strony rojalistycznej.
Przebieg bitwy Wojska republikańskie Klébera po upadku Mainz zostały wzmocnione siłami Armii Mogunckiej (Armée de Mayence) (liczącej 15 tys. żołnierzy), która została wydzielona z Armii Renu. W dniu 18 września Charette ponownie zgrupował oddziały Wielkiej Armii Katolickiej i Królewskiej pod Torfou, na północnych obrzeżach Tiffauges.
Następnego dnia, o godzinie 9:00 rano, doszło do pierwszej wymiany ognia między siłami republikańskimi a rojalistami. Kléber rozmieścił po jednym batalionie z prawej i z lewej strony Torfou, dążąc do okrążenia miasteczka. Zmierzające w ich kierunku oddziały wandejskie pod wodzą Charette'a zostały wykryte, ostrzelane i zmuszone do wycofania się. Jednak kobiety, przebywające na tyłach armii rojalistów, zatrzymywały cofających się żołnierzy. Przekonywały ich do przegrupowania się oraz dalszej walki na płaskowyżu, do którego zbliżały się siły republikańskie.