Ludmiła Jewgieniewna Ulicka (; ur. 21 lutego 1943 w Dawlekanowie, Baszkirska ASRR) – rosyjska pisarka i scenarzystka, mistrzyni „prozy niuansów”; działaczka społeczna, założycielka Ligi wyborców. Jej książki przełożono na 25 obcych języków.

Laureatka nagród: Prix Médicis w 1994, Rosyjska Nagroda Bookera w 2001, w 2007 i w 2008.

Życiorys Urodziła się w Baszkirii, dokąd jej rodzina została ewakuowana podczas wojny. Po obojgu rodzicach była pochodzenia żydowskiego. Pradziadkowie byli zegarmistrzami, jeden w Smoleńsku, drugi w Kijowie. Rodzina z wyjątkiem jednego pradziadka była od dawna niewierząca, od kilku pokoleń przodkowie mieli wyższe wykształcenie. Matka Marianna Ginzburg (1918–1971) była pracownicą naukową instytutu pediatrii. Ojciec Jewgienij Ulicki, inżynier, doktor nauk technicznych, zajmował się pracą naukową w dziedzinie technologii rolnictwa, jest autorem licznych patentówPatenty Jewgienija Ulickiego Патенты автора Улицкий Евгений Яковлевич.. Po wojnie rodzina wróciła do Moskwy. W młodości nie zajmowała się twórczością literacką;