thumb|240px|Claytonia virginica thumb|240px|Claytonia sibirica Klajtonia (Claytonia) – rodzaj roślin z rodziny zdrojkowatych (Montiaceae). Obejmuje ok. 26–28 gatunków. Największe ich zróżnicowane występuje w zachodniej części Ameryki Północnej, ale występują także w Ameryce Środkowej na północ od Gwatemali oraz we wschodniej Azji. Niektóre gatunki zawlekane są i dziczeją w Europie, Azji i na Nowej Zelandii. Szeroko rozprzestrzeniona w Europie nad strumieniami i w wilgotnych lasach jest C. sibirica. W Polsce jako przejściowo dziczejące podawana była klajtonia przeszyta Claytonia perfoliata. Klajtonie rosną zwykle w miejscach skalistych oraz w lasach. Nazwa naukowa rodzaju upamiętnia amerykańskiego lekarza i kolekcjonera roślin – Johna Claytona (1686-1773).
Morfologia Pokrój Byliny i rośliny jednoroczne, osiągające do 30 cm wysokości. U wielu gatunków wykształcają się zgrubiałe podziemne bulwy pędowe i kłącza. Łodygi płożące lub wzniesione. Liście Skupione w przyziemnej rozecie liściowej, poza tym obecne są liście łodygowe. Kształt blaszki bardzo zróżnicowany u różnych gatunków – od równowąskiego po łopatkowaty i owalny, na szczycie blaszka może być zaostrzona lub tępa. Liście łodygowe w liczbie 2 lub 3, odpowiednio naprzeciwległe lub w okółku, równowąskie lub owalne.