Dayton-Wright Cabin Cruiser – amerykański samolot turystyczny z lat 20. XX wieku, cywilna wersja Dayton-Wright DH-4.
Historia W czasie I wojny światowej zakłady Dayton-Wright otrzymały kontrakt na budowę 5000 samolotów Airco DH.4 w zamerykanizowanej wersji znanej jako Dayton-Wright DH-4, główne różnice polegały na zmianie silnika na Liberty L-12 i uzbrojenia na amerykańskie karabiny maszynowe Marlin. Do końca wojny zbudowano 3098 samolotów tego typu w różnych wersjach, po zakończeniu wojny reszta kontraktu została anulowana, a niektóre z DH-4 zostały przebudowane z myślą o rynku cywilnym.
Pierwszym cywilnym samolotem powstałym na bazie DH-4 był 9 Hour Cruiser (dosłownie – 9-godzinny wycieczkowiec) który był przebudowanym, standardowym DH-4. Pierwszym samolotem sportowym, turystycznym był DH-4K Honeymoon Express, który był przebudowanym DH-4B z nieco dłuższym kadłubem. Następna próba zdobycia rynku cywilnego był Dayton-Wright OW.1 Aerial Coupe, który także w znacznej mierze bazował na DH-4, wszystkie z tych samolotów powstały w pojedynczych egzemplarzach. Pierwszym samolotem turystycznym zbudowanym w większej liczbie egzemplarzy, łącznie cztery sztuki, był powstały w 1920 Dayton-Wright Cabin Cruiser, znany także jako K.T. Cabin Cruiser („K.T.” od nazwisk projektantów H. E.