Oseena, liczbom Reynoldsa i ich związkiem z pracami Ludwiga Prandtla na temat profili lotniczych.
Burgers pracował nad problemami związanymi ze zjawiskiem turbulencji i zajmował się modelami przepływów burzliwych. Opublikował kilka artykułów na temat lepkości płynów. Badał jedno z fundamentalnych równań mechaniki płynów, nazwane dziś na jego cześć równaniem Burgersa. Równanie to, podobne w strukturze do równań Naviera-Stokesa, stosowane jest zarówno w fizyce materii skondensowanej, jak i w kosmologii. Pracował również ze swym bratem Wilhelmem Burgersem nad problemami związanymi z dyslokacjami istniejącymi w sieciach krystalicznych. Burgers wysunął sugestię, że niskokątowe granice między przylegającymi do siebie krystalitami, składają się z szeregu dyslokacji. Wprowadził dwa pojęcia, znane dziś jako kontur Burgersa i wektor Burgersa – wielkość mierzącą dyslokacje w sieciach krystalicznych.