Działalność oświatowa Przez ponad 40 lat uczyła wiejskie dzieci na swoim dworze. Zazwyczaj była to grupa od 60 do 80 osób. Pomagali jej w tym domownicy dworu, w tym własne dzieci i ich nauczyciele. Cały proces uczenia, koncepcje programowe oraz sprawdzenie wiadomości i umiejętności dzieci objętych nauką były dziełem samej Przewłockiej. Jej pasję i poświęcenie niektórzy traktowali jako dziwactwo. Ona jednak uważała to za swój obowiązek i nie dała się zrazić żadnym przeszkodom. W roku 1888 zagrożona więzieniem została zmuszona do zakończenia swojej pracy. Dwór u Zofii Przewłockiej był jedynym kontaktem dzieci wiejskich z polszczyzną i polskością. Szkoła ta była przypadkiem niespotykanym na szerszą skalę.
Działalność społeczna Była osobą otwartą na potrzeby innych. Do późnych lat włączała się w działalność dobroczynną i różne akcje pomocy, do których angażowała również swoich najbliższych. Okoliczni włościanie z zaufaniem zwracali się do dworu w przypadku nagłej choroby, zawsze mogli liczyć na pomoc właścicieli dworu. Przewłoccy, mieszkając jeszcze we Wronowie śpieszyli chłopom z pomocą w czasach głodu czy epidemii cholery. Gdy Śląsk przeżywał kryzys i głód, gdy brakowało żywności, z dworu w Woli pojechały tam wozy naładowane mąką, kaszą i bielizną. Ukryto tam również elementarze i polskie książki.