Ruch wody w cewkach i naczyniach Komórki przewodzące wodę są martwe i silnie zdrewniałe. Cewki zakończone są przegrodą z jamkami umożliwiającymi kontakt z kolejną komórką, a naczynia tworzą system rur bez przegród. Oba typy komórek uczestniczących w przenoszeniu wody są cienkie. Przemieszczanie wody w komórkach ksylemu ma charakter przepływu objętościowego. Siły które powodują ruch roztworu to siły kapilarne związane z adhezją, parcie korzeniowe, będące efektem aktywnego transportu jonów do tkanek przewodzących przez komórki endodermy oraz siła ssąca związana z transpiracją w organach nadziemnych. Adhezja i związane z nią zjawisko kapilarności ma znaczenie głównie za przenoszenie wody w obrębie ścian komórkowych elementów przewodzących. Parcie korzeniowe wytwarza ciśnienie około 0,1-0,2 MPa. W niektórych przysadkach może ono osiągać 0,7-0,8 MPa. Powstanie tego ciśnienia związane jest z aktywnym transportem jonów do komórek ksylemu, jest więc ono zależne od temperatury i innych czynników wpływających na aktywność metaboliczną. Wewnątrz cewek i naczyń zjawisko adhezji powoduje powstanie oporów, które muszą być przezwyciężone przez parcie korzeniowe i siłę ssącą transpiracji. Siła ta powstaje dzięki dyfuzji pary wodnej z liści do atmosfery.