thumb|Polipropylenowe pierścienie Białeckiego thumb|Pierścienie Palla (beżowy i duży biały) oraz pierścienie Białeckiego (pozostałe) Pierścienie Białeckiego – rodzaj wypełnienia kształtkowego wymienników masy, takich jak kolumna rektyfikacyjna lub kolumna absorpcyjna, stosowanych w instalacjach przemysłu chemicznego. Są udoskonaloną wersją pierścieni Raschiga.
Historia Autorami wynalazku są Alfred Sieradzki i Zbigniew Białecki z Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Przemysłu Budowy Urządzeń Chemicznych „CEBEA" w Krakowie (patent 83150) przyznany w 1974 roku[.
Opis W zależności od zastosowania wypełnienia, pierścienie wykonane mogą być z kwasoodpornej stali lub tworzyw sztucznych (PP, PE, PVDF lub PVC), obojętnych chemicznie względem mediów przepływających przez kolumnę. Pierścienie Białeckiego mają kształt rurek o wysokości z reguły równej zewnętrznej średnicy. Rozmiary stosowane w przemyśle wahają się od 12 do 200 mm (średnica zewnętrzna). W przypadku pierścieni stalowych grubość ścianki wynosi wówczas 0,2–1,5 mm, natomiast przykładowe grubości ścianek dla pierścieni wykonanych z tworzyw sztucznych, to 1,2 mm dla średnicy 25 mm oraz 1,8 mm dla pierścieni 80 mm.