Karapaks jest pomarańczowy do czerwonego, u samicy niski i wypłaszczony, u samca za oczami lekko wyniesiony w płat głowowy. Część tułowiowa karapaksu samca odznacza się wyraźnie wykształconą listewką przykrawędziową po bokach. Na szczękoczułku powyżej szeregu ząbków na przedniej krawędzi bruzdy występuje duży, często rozwidlony ząb ze szczecinkami na szczycie nazywany mastidonem. U samca występuje na szczękoczułku duży, ku dołowi zwrócony ząb frontalny, często z guzkiem lub ząbkiem na powierzchni grzbietowej, którego to próżno szukać u innych przedstawicieli rodzaju. Golenie dwóch początkowych par odnóży mają po dwa bardzo delikatne kolce (szczecinki makroskopowe) grzbietowe, a dwóch pozostałych po jednym takowym, a długość tych kolców jest nieco większa niż średnica goleni. Trichobotrium na nadstopiu pierwszej pary leży między 0,79 a 0,81 jego długości, a to na nadstopiu pary ostatniej między 0,79 a 0,82 długości.
Nogogłaszczki samca wyróżniają się na tle rodzaju apofizą retrolateralną goleni o palcowatym kształcie i z niewielkim, acz wyraźnym guzkiem na boku.
Genitalia samicy mają epigyne pozbawione dołka, o obrzeżonej po bokach bruzdami płytce środkowej.