Bianca Berini (ur. 2 grudnia 1928 w Trieście, zm. 14 lipca 2004 w Mediolanie) – włoska śpiewaczka operowa, mezzosopran dramatyczny, śpiewająca w latach 60., 70. i 80. XX wieku na wiodących scenach europejskich i amerykańskich, przez wiele lat związana z Metropolitan Opera w Nowym Jorku.
Kariera Śpiewała cały wielki repertuar partii dramatycznego mezzosopranu, łącząc w swoim śpiewie mięsisty, umiejętnie stosowany rejestr piersiowy i swobodne góry z niezwykle dramatyczną interpretacją. Największe sukcesy odnosiła w partiach verdiowskich: Amneris w Aidzie, Azucena w Trubadurze, Ulryka w Balu maskowym, Eboli w Don Carlosie i Pani Quickly w Falstaffie, Federikę w Luizie Miller, sporadycznie Preziosillę w Mocy przeznaczenia. Śpiewała Adalgisę w Normie Vincenza Belliniego Laurę w Giocondzie Amilcare Ponchiellego, Księżnę de Bouillon w Adrianie Lecouvreur Francesca Cilei, Leonorę w Faworycie, Ciotkę Księżnę w Siostrze Angelice, Frugolę w Płaszczu Giacoma Pucciniego, Santuzzę w Rycerskości wieśniaczej Pietra Mascagniego, Ortudę w Lohengrinie Wagnera, Dalilę w Samsonie i Dalili Saint-Saënsa.