W 1933 roku przy stacji wybudowano wieżę ciśnień, a na jej parterze mieściła się remiza strażacka. Podczas arabskiego powstania w Palestynie (1936–1939) Brytyjczycy wybudowali w jej sąsiedztwie fort policji Fort Tegart. Podczas II wojny światowej w pobliżu posterunku policji utworzono obóz dla włoskich jeńców wojennych. W dniu 14 listopada 1942 roku do Afuli dotarł pociąg z grupą żydowskich uciekinierów z Wiednia. Przedostali się oni przez Węgry, Bułgarię, Turcję i Francuski Mandat Syrii do Ziemi Izraela, przywożąc z sobą pierwsze świadectwo o masowej eksterminacji Żydów przez niemieckich nazistów w Europie. Grupa ta obejmowała 69 Żydów i 45 Brytyjczyków, którzy posiadali brytyjskie paszporty. Przyczyniło się to do zwiększenia działań Hagany aby wspierać aliję. W odpowiedzi na brytyjskie represje, żydowskie organizacje paramilitarne przeprowadziły szereg zamachów. W nocy 1 listopada 1945 roku jednostka Palmach zaatakowała stację kolejową w Afuli. W wyniku tego ataku przez pewien czas stacja była zamknięta, jednak służyła aż do 2 marca 1948 roku, kiedy to została sabotowana w obawie przed inwazję