Minakowski, Genealogia Potomków Sejmu Wielkiego [dostęp 2024-07-11]., która została geografem, architektem krajobrazu.
Podczas II wojny światowej prowadziła badania nad organizacją miejskich terenów zielonych, brała udział w walce konspiracyjnej w szeregach Związku Walki Zbrojnej, a następnie w Armii Krajowej, ps. Biała. Krótko pracowała w fabryce mebli "Współczesne wnętrze", wykonywała też projekty remontowo-budowlane. Po wybuchu powstania warszawskiego przyłączyła się do walk, osiągnęła stopień podporucznika.
Od lutego 1945 zaangażowała się w prace Biura Odbudowy Stolicy, w listopadzie tego samego roku dołączyła do męża, który za namową gen. Mariana Spychalskiego przyjął propozycję pracy w ramach Wrocławskiej Dyrekcji Odbudowy. Poza pracą w Biurze Planu Wrocławia pracowała naukowo w Katedrze Budowy Miast i Osiedli Politechniki Wrocławskiej pod kierunkiem Tadeusza Wróbla. W 1948 roku współtworzyła Wystawę Ziem Odzyskanych (arażacja terenów wystawowych, projekt pawilonu Państwowej Centrali Handlowej), była też współautorką pierwszego powojennego planu odbudowy Wrocławia - Generalnego Planu Zagospodarowania Miasta.