W połowie 1964 r. Warszawscy Stompersi związali się na stałe z zespołem Filipinki i stali się grupą akompaniującą Filipinkom podczas tras koncertowych i nagrań radiowych oraz płytowych. W 1965 r. wraz z Filipinkami Warszawscy Stopersi w okrojonym składzie (Mieczysław Wadecki, Bogusław Sobiesiak i Władysław Brzezicki) wyruszyli na pierwsze tournée po USA i Kanadzie (Piosenka nie zna granic). Rok później obie grupy wyruszyły na drugie tournée po Ameryce (Siedem uśmiechów) – tym razem Filipinkom akompaniowało czterech Stompersów – Mieczysław Wadecki, Wiesław Ejssymont oraz bracia Kruszyńscy. Zimą 1967 r. Warszawscy Stompersi w pełnym składzie wraz z Filipinkami wyjechali na tournée po ZSRR (Piosenka nie zna granic II) gdzie oba zespoły dały 87 koncertów w 15 miastach, a obejrzało je 300 tys. widzów.
Gdy Filipinki w czerwcu 1967 r. rozstały się ze swoim pierwszym kierownikiem Janem Janikowskim i przeszły pod opiekę Mateusza Święcickiego, zakończyły współpracę z Warszawskimi Stompersami i zespół rozwiązał się.