Zwolniony z niewoli sowieckiej na mocy Paktu Sikorski-Majski, przedostał się do Szkocji, gdzie ukończył szereg brytyjskich kursów lotniczych. Po przeszkoleniu w pilotażu bombowców typu Wellington i Halifax na wiosnę 1944 roku, w sierpniu tego samego roku został przydzielony do 1586 eskadry do zadań specjalnych dywizjonu 301 stacjonującej w okolicach Brindisi. Brał udział w misjach zaopatrzeniowych dla powstańczej Warszawy, pierwszy lot odbył nocą 22/23 sierpnia, potem brał także udział w innych akcjach zaopatrzeniowych. Jego ostatnią był zrzut dla AK w Gorcach u podnóża Kiczory, nocą 28/29 grudnia 1944 roku. Następnie od marca 1945 roku, został włączony w skład odtworzonego 301 dywizjonu bombowego Ziemi Pomorskiej im. „Obrońców Warszawy”, odbywającym w tym okresie loty zaopatrzeniowe i transportowe wojsk między innymi do Francji, Włoch, Grecji, Niemiec, Danii i Norwegii. W Polskich Siłach Powietrznych w Wielkiej Brytanii służył do 1946 roku, w stopniu chorążego (W/O) pilota.
W 1947 roku powrócił do Polski. Do 1979 roku pracował w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych w Rybniku. W latach 1957–1964 latał jako pilot sportowy reprezentując Aeroklub Gliwicki.
Od 1948 roku był żonaty z Emilią z domu Miliczek. Miał córkę Alicję. Spoczął na cmentarzu parafialnym św. Mikołaja w Pstrążnej.