W 1912 roku Stanier objął funkcję zastępcy dyrektora głównego warsztatu i fabryki lokomotyw GWR w Swindon. Po I wojnie światowej, w 1920 roku, został dyrektorem fabryki. Dwa lata później był już głównym asystentem „Chief Mechanical Engineer” Charlesa Collett, odpowiedzialnego za całkowity rozwój produkcji lokomotyw w GWR.
Stanowisko w London Midland and Scottish Railway mały|Pierwszy projekt Staniera dla LMS, lokomotywa 5MT (Stanier Mogul) mały|Ku czci Elżbiety II nazwana „Princess Elizabeth” 6201 produkcji LMS Princess Royal Class Po tzw. Grouping Act z roku 1921, brytyjską sieć kolejową obsługiwały cztery wielkie towarzystwa kolejowe. Prócz GWR były to London Midland and Scottish Railway (LMS), London and North Eastern Railway (LNER) i Southern Railway (SR). Wszystkie cztery towarzystwa nękane były sporymi problemami. Przejęty przez nie park maszynowy 120 dotychczasowych małych firm kolejowych był tak zróżnicowany, że potrzeba było dużych wysiłków, by doprowadzić go do stanu przynoszącego korzyści gospodarcze. Największe z czterech towarzystw, LMS, posiadało w roku 1932 prawie 8500 lokomotyw pochodzących z ponad 250 różnych serii produkcyjnych.