Od 1640 roku Fournier wykładał w Caen i w Orleanie i w tym czasie pisał trzy prace. Pierwsza poświęcona była geografii a druga fortyfikacjom i architekturze wojskowejarchitectura.cesr.univ-tours.fr. Trzecia, nieukończona, miała być poświęcona opisowi AzjiThoulet M. J., Un hydrographe français du XVIIe siècle: Le P. Fournier, w: Mémoires de L'Académie de Stanislas, 6 seria, tom 5, 1908. Zmarł w 1652 roku, w La Flèche, gdzie wykładał w kolegium Henri-IV de La Flèche. Jednym z jego uczniów był KartezjuszScholastikon.
Najważniejszą publikacją Fourniera była Hydrographie [universelle] contenant la theorie, et la practique de toutes les parties de la Navigation, wydana w 1643 roku, w ParyżuFournier Georges, Hydrographie contenant la théorie, et la practique de toutes les parties de la navigation, Michel Soly, Paris, 1643. Było to pierwsze w historii kompendium wiedzy o morzach, oceanach i żegludze oraz pierwsza monografia oceanograficznaMikulska Małgorzata, Mikulski Zdzisław, Początki oceanografii – Georges Fournier: Hydrographie, w: Analecta. Studia i Materiały z Dziejów Nauki, numer 2, 1996. Dzieło zostało spisane w języku francuskim, mimo że autor znał łacinę, która była wówczas najczęściej wykorzystywanym językiem do pisania prac naukowych.