Pyain na południu i państwa Szanów na północy uzyskały niezależność, a Taungngu dorównało siłą swemu nominalnemu suzerenowi – Ava. W 1510 r. uniezależniło się również królestwo Taungngu.
W okresie pierwszej ćwierci XVI w. Ava było celem intensywnych najazdów Szanów. W 1527 r. wojska Konfederacji Państw Szanów pod przewodnictwem Mohnayin i w sojuszu z Pyain zdobyły Ava. Od tej pory Konfederacja obsadzała tron Ava nominalnymi królami i sprawowała władzę nad większością obszaru Górnej Birmy. Ponieważ Pyain pozostawało w sojuszu z Konfederacją, jedynie małe Taungngu w południowo-wschodnim zakątku Gór Pegu pozostało jako ostatnia posiadłość Birmańczyków.
Zaniechanie przez Konfederację likwidacji Taungngu okazało się dla niej kosztowne. Otoczone wrogimi królestwami, Taungngu przejęło inicjatywę, by umocnić swoją pozycję i w latach 1534–1541 pokonało o wiele silniejsze królestwo Hanthawaddy. Gdy armia Taungngu zwróciła się w stronę Pyain, Szanowie wysłali z opóźnieniem na pomoc swoje wojska. Taungngo zdobyło Pyain w 1542 r. a Pagan, już tylko nieco na południe od Ava – w 1544 r. W styczniu 1555 r. król Bayinnaung podbił Ava, odbierając w ten sposób miastu na najbliższe dwa stulecia rolę stolicy Górnej Birmy.
Przypisy
Bibliografia
Ava Kategoria:Historyczne państwa na terenie Mjanmy