Ważniejsze wejścia 1874 – Mont Perdu, Vignemale i Pic du Midi d’Ossau; 1876 – próba zdobycia La Meije (wówczas jednego z ostatnich wielkich, dziewiczych szczytów alpejskich), ścianą północną z La Grave przez les Corridors, z przewodnikami J. Andereggiem, A. Maurerem i J. Bouilletem (21 czerwca); 1876 – Aiguille du Plat de la Selle z przewodnikami J. Andereggiem i A. Maurerem (28 czerwca)François Labande, Guide du Haut-Dauphiné: Massif des Écrins, t. 1: Partie nord : Râteau, Soreiller, Meije, Grande Ruine, Éditions de l'envol, 1995.; 1876 – Le Râteau południową granią z J. Andereggiem i A. Maurerem (3 lipca); 1876 – Finsteraarhorn granią południowo-wschodnią z J. Andereggiem i K. Maurerem (15 lipca)Yves Ballu, Les alpinistes, Glénat, 1997. 1876 – Aiguille Verte ścianą północną, tzw. kuluarem Cordiera z T. Middlemorem, J. O. Maundem i przewodnikami J. Andereggiem, A. Maurerem i J. Jaunem (31 lipca) 1876 – Les Courtes ścianą północną, tzw. drogą Cordiera, z T. Middlemoreem, Johnem Oakley’m Maundem i przewodnikami J. Andereggiem, A. Maurerem i J. Jaunem (4 sierpnia) 1876 – Les Droites (szczyt wsch., 4 000 m n.p.m.), z T. Middlemorem, J. O. Maundem i J. Andereggiem, J. Jaunem i A.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Henri Cordier (alpinista) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.