W kierunku północno-wschodnim szczyt opada stromymi zerwami skalnymi nad zachodni kraniec lodowca Arsine. W kierunku północno-zachodnim spod szczytu spływa niewielki lodowczyk wiszący, obrywający się nad dolne piętro lodowca de la Plate des Agneaux. Natomiast strome pola firnowe, schodzące prawie spod samego wierzchołka po stronie południowej, łączą się bezpośrednio z płynącym niżej Białym Lodowcem.
Pierwszego wejścia dokonali Paul Guillemin, Émile Pic i Pierre Estienne 3 sierpnia 1877 r.
Nazwa szczytu upamiętnia francuskiego alpinistę Henri Cordiera.
Bibliografia Carte touristique 1:100 000 nr 54 "Grenoble. Gap", wyd. 3, IGN France, Paris 1977; Labande François: Guide du Haut-Dauphiné : Massif des Écrins, t. 2 : Partie est : Écrins, Ailefroide, Pelvoux, Roche Faurio, Combeynot, Agneaux, Clouzis, Éditions de l'envol, 1996; Pic de Neige Cordier
Kategoria:Szczyty Alp Delfinackich