We wrześniu 1939 roku nie został zmobilizowany. Przekroczył granicę polsko-węgierską 11 stycznia 1940 roku. W lutym 1940 roku znalazł się we Francji, gdzie dostał przydział do 1 kompanii, I baonu 4 Warszawskiego pułku strzelców pieszych 2 Dywizji Strzelców Pieszych. 25 kwietnia 1940 roku został skierowany na kurs aspirantów w Camp de Coëtquidan, po ukończeniu którego w maju został skierowany do 7 pułku piechoty 3 Dywizji Piechoty. Po klęsce Francji w czerwcu 1940 roku przedostał się do Wielkiej Brytanii, gdzie 6 lipca został przydzielony do 8 kompanii III baonu 1 Brygady Strzelców.
Po przeszkoleniu w minerstwie i dywersji został zaprzysiężony 31 stycznia 1943 roku w Oddziale VI Sztabu Naczelnego Wodza. Zrzutu dokonano w nocy z 19 na 20 marca 1943 roku w ramach operacji „Beam”. Dostał przydział do Inspektoratu Rejonu Zamość Okręgu Lublin AK na stanowisko oficera do zleceń. W pierwszych dniach lipca dostał przydział do „Kompanii Warszawskiej”, z którą 23 września 1943 roku brał m.in. udział w odbiciu więźniów z więzienia w Biłgoraju (uwolniono 73 więźniów, w tym m.in. prof. Ludwika Ehrlicha). Od listopada 1943 roku do 4 czerwca 1944 roku walczył w oddziałach partyzanckich: „Podkowy”, „Zapory” i „Groma”.