Krój sukni Typowy krój sukni à la française był dwudzielny. Spódnica spodnia była rozłożona na stelażu. Na nią nakładano suknię wierzchnią, zwykle krojoną wraz z trenem (manteau). Rozchylona suknia wierzchnia ukazywała spódnicę, która w wypadku strojów reprezentacyjnych zazwyczaj była obficie zdobiona pasmanterią i koronkamiEwa Orlińska-Mianowska, Modny świat XVIII i początku XIX wieku, Olszanica: Wydawnictwo BoSz, 2003, s. 11.. Suknia à la française wyróżniała się dopasowanym stanikiem, który był rozcięty na całej długości.
Rękawy robe à la française najczęściej wykrawano jako krótkie, sięgające maksymalnie łokcia. Tego typu rękawy ozdabiane były koronkowymi falbanami przy zgięciu łokciowym. Drugi typ rękawów, szczególnie rozpowszechniony pod koniec panowania mody robe à la française, krojony był wąsko i zakończony kolistą falbaną, wykonaną z materiału wykorzystywanego na całą suknię, dodatkowo uzupełnianą kilkoma rzędami koronek (engageantes). Dekolt sukni à la française z reguły był prostokątny. Karczek miał zaokrągloną linię wycięcia, zachodząc wysoko na ramionaEwa Szyller, Historyczny rozwój form odzieży, Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1974, s. 79-80.