Wzmianki heraldyczne Herb Słoń II został nadany w 1654 Janowi Warteresowiczowi (Warteryszowiczowi) alias Słoniowskiemu, kupcowi, z pochodzenia Ormianinowi. Dokument nobilitacyjny wydany 30 czerwca 1654. Nobilitowany, mimo przyjęcia do stanu szlacheckiego, uzyskał 26 sierpnia 1658 zezwolenie na prowadzenie handlu z krajami tureckimi. Ostrowski pisze, że od Warteresowicza wywodzą się Słoniowscy (Słoniewscy). W roku 1659 nobilitowany za zasługi, na instancję wojska zaporoskiego, został także Krzysztof Wartyriszewicz (Warteresowicz) Słoniewski, mieszczanin zamojski. Dokument nobilitacyjny został wystawiony 6 sierpnia 1661. W aktach zachowała się wzmianka, że Krzysztof podszył się pod Jana. Okolski, Niesiecki i Ostrowski znają tylko nobilitację Jana i przypisują mu herb z błękitnym polem, czyli Słoń. Niesiecki wspomina, że widział podobny herb na nagrobku Jana Paprockiego pisarza żupy toruńskiej w kościele dominikanów w Toruniu, ale tam słoń miał rozganiać owce trąbąHerbarz polski Kaspra Niesieckiego powiększony dodatkami z późniejszych autorów, rękopismów, dowodów urzędowych i wydany przez Jana Nep. Bobrowicza, Kasper Niesiecki, Lipsk 1841, tom VIII, str. 407.. Rekonstrukcję graficzną tego herbu zamieścił dopiero Teodor Chrząński, pod nazwą Słoń (b).