Prorok Zachariasz ujrzeć miał w jednej ze swych wizji dwie uskrzydlone kobiety przenoszące efę (beczka?/dzban?) do krainy Szinear (Zach 5,9-11).
Nazwa W języku hebrajskim (w Kodeksie Leningradzkim) nazwę tej krainy zapisywano שִׁנְעָר /šin'ār/hasło Shinar, w: Bromiley G.W., The International..., s. 481., w języku greckim (w Septuagincie) σεννααρSeptuaginta, Rdz 10,10 - tekst źródłowy /Sennaar/Septuaginta, Rdz 10,10 - transliteracja, a po łacinie (w Wulgacie) SennaarWulgata, Rdz 10,10 - tekst źródłowy. W polskich przekładach Biblii spotykana jest najczęściej forma Szinear (w Biblii poznańskiej, Biblii warszawsko-praskiej, Biblii Tysiąclecia, Przekładzie Nowego Świata), ze spotykanymi wariantami Senaar (w Biblii gdańskiej) i Synear (w Biblii warszawskiej).
W kwestii pochodzenia nazwy Szinear zdania naukowców są podzielonehasło Shinar, Plain of, w: Bryce T., The Routledge..., s. 643.. Jedni uważają, iż wywodzi się ona od akadyjskiego słowa Šumeru, znaczącego „Sumer”hasło Shinar, w: Hastings J., A Dictionary..., s. 503.. Teoria ta budzi jednak zastrzeżenia, jako że położone w północnej Babilonii miasta Babilon i Akkad (według Rdz 10,10 leżące w krainie Szinear) nie mogły leżeć w Sumerze, czyli późniejszej południowej Babilonii.