Mniszka Eudokia żyła przez dwa lata (1938-1940) w kierowanej przez Marię wspólnocie "Prawosławna Sprawa" w Paryżu, po czym, uznawszy, że brakuje jej prawdziwego ducha monastycznego, wystąpiła z niej razem z mniszką Blandyną (Oboleńską). Razem z wymienioną zakonnicą oraz z mniszką Teodozją (Sołomianską) utworzyła skit Kazańskiej Ikony Matki Bożej w Moisenay-le-Grand. Jego mieszkanki przeniosły się następnie do podarowanego mniszkom majątku w Bussy-en-Othe. W 1948 mniszka Eudokia otrzymała godność ihumeni.
Pierwsza przełożona zdecydowała o charakterze monasteru, który w jej zamyśle miał być równocześnie otwarty na świat i wierny prawosławnej tradycji. Zamierzała przyjmować do wspólnoty mniszki pochodzące z różnych krajów; z czasem faktycznie mniszki z Rosji znalazły się w monasterze w mniejszości.
Jej młodsza siostra również była mniszką prawosławną, w monasterze nosiła imię Dorota. Żyła w monasterze Kazańskiej Ikony Matki Bożej w Moisenay-le-Grand Игумения Дорофея (Куртен).
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1977 Kategoria:Rosyjskie ihumenie Kategoria:Zakonnice monasteru Opieki Matki Bożej w Bussy-en-Othe Kategoria:Ihumenie Patriarchatu Konstantynopolitańskiego