Często przybywali do niego mnisi z klasztorów z Putuo, Wutai, Tiantai i Wulin.
Jego linia przekazu Dharmy poprzez ucznia T’aego Pou została przeniesiona do Korei w 1348 roku i stała się główną linią buddyzmu koreańskiego.
Uczniowie mistrza Shiwu zebrali jego wypowiedzi i nauki, i wydali jako książkę. Sam Shiwu jest także autorem licznych wierszy.
Zachowała się również korespondencja pomiędzy Shiwu a T’aego, która wykazuje wzajemny szacunek jakim się obaj mistrzowie darzyli.
Linia przekazu Dharmy zen 49/22. Huqiu Shaolong (1077–1136) 50/23. Ying’an Tanhua (1103–1163) 51/24. Mi’an Xianjie (1118–1186) 52/25. Songyuan Chongyue (1139–1209 53/26. Yun’an Puyan (1156–1226) 54/27. Xutang Zhiyu {1189–1269) 55/28/1. Nampo Jōmyō (1235–1309) Japonia. Szkoła rinzai. 52/25. Po’an Zuxian (1136–1211) 53/26. Wuzhun Shifan (Yuanjiao) (1177–1249) 54/27. Wuxue Zuyuan (1226–1286) (także Foguang) 55/28/1. Kōhō Kennichi (1241–1316) Japonia. 56/29/2. Musō Soseki (1275–1351) 57/30/3. Mukyoku Shigen (1282–1359) 58/31/4. Donchū Dōhō (1365–1498) 57/30/3. Shun'oku Myōha (1311–1388) 57/30/3. Chūgan Engetsu (1300–1375) 57/30/3. Gidō Shūshin (1325–1388) 57/30/3. Zekkai Chūshin (1336–1405) 58/31/4. Ishō Tokugan (bd) 59/32/5. Zuikei Shūhō (1391–1473) 59/32/5. Kisei Reigen (1403–1488) 55/28/1. Kian Soen (1261–1313) Japonia. 55/28/1.