Bitwa na równinie Polog (alb. Beteja e Pollogut) – bitwa stoczona przez wojska osmańskie pod dowództwem Ibrahima Paszy i Albańczyków, dowodzonych przez Skanderbega w dniu 22 kwietnia 1453.
Geneza bitwy W 1451 Skanderbeg podpisał układ w Gaecie z królem Alfonsem V Aragońskim. Skanderbeg uznał się za wasala Alfonsa w zamian za udzielenie mu finansowej i militarnej pomocy w walce przeciwko Turkom. Na mocy układu Skanderbeg otrzymał nowe działa i arkebuzy i w 1453 podjął próbę rozszerzenia swojego władztwa na terytorium Macedonii, w tym na Svetigrad (dzis. wieś Kodżadżik w Macedonii), utracony w 1448 na rzecz Turków osmańskich. Plan Skanderbega zakładał spustoszenie ziem macedońskich, a następnie opanowanie osamotnionego Svetigradu. Przejęcie twierdzy było kluczowe dla uzyskania kontroli nad szlakami komunikacyjnymi prowadzącymi z Macedonii w głąb Albanii.
Przebieg bitwy W pobliżu Tetowa siły Skanderbega natknęły się na przednie straże armii osmańskiej, dowodzonej przez Ibrahima Paszę, która przygotowywała się do inwazji na Albanię. Początkowo Skanderbeg zamierzał pozorować ucieczkę i wciągnąć przeciwnika w rejon Mokry (dzis. Jakupica), gdzie była przygotowana pułapka.