Następnie przy pomocy polecenia można takie zmiany dodać (albo usunąć) w pliku tekstowym lub drzewie katalogów zawierającego pliki tekstowe.
Jednakże program „łatający” korzysta z pewnych ułatwień pozwalających zastosować zmiany na plikach, które nie są identyczne z pierwotnymi plikami, z których łata została wygenerowana. Proces ten nazywany jest „łataniem rozmytym” () i objawia się swego rodzaju niesymetrycznym scalaniem trójstronnym, w którym zmiany z łaty są ignorowane, jeśli program łatający nie potrafi znaleźć miejsca, w którym należy je nanieść.
Tak jak CVS miał swoje początki jako zbiór skryptów z poleceniem diff3, tak GNU arch zaczął jako skrypt z poleceniem patch. Jednak łatanie rozmyte jest metodą względnie niepewną, czasami umieszczając poprawki, które mają zbyt mały kontekst, w nieprawidłowym miejscu (zwłaszcza te, które tworzą nowy plik) lub nie usuwają tekstu przeznaczonego do skasowania.
Scalanie splotowe Scalanie splotowe to algorytm, który nie korzysta z przodka obu plików. W zamian śledzi jak pojedyncze linie są dodawane i usuwane w potomnych wersjach pliku i dzięki tej informacji tworzy scalony plik.