Drewniana cerkiew Narodzenia Matki Bożej do XIX w. była wielokrotnie odnawiana i przebudowywana. Trzykrotnie służył w niej patriarcha Joachim, dwukrotnie – patriarcha Adrian. Po likwidacji patriarchatu w ramach reform Piotra Wielkiego właścicielem Władykina został arcybiskup pskowski i porchowski Teofan, bliski współpracownik cara, a po jego śmierci – monaster Objawienia Pańskiego w Moskwie. W XIX w. na miejscu drewnianej świątyni wzniesiono obiektu murowany. W 1859 poświęcił go metropolita moskiewski Filaret. Szeroko zakrojone prace remontowe przeprowadził w końcu tego samego stulecia proboszcz miejscowej parafii, ks. Joann Protopopow.
Obiekt pozostawał czynny przez cały okres ZSRR.
Na wyposażeniu świątyni pozostają siedemnastowieczne ikony Chrystusa Zbawiciela, Smoleńska Ikona Matki Bożej (czczona jako cudotwórcza), Kazańska Ikona Matki Bożej oraz szesnastowieczny wizerunek św. Mikołaja i powstała w tym samym stuleciu ikona patronalna.
Z cerkwią związani byli trzej nowomęczennicy rosyjscy – ks. Jan Chrustalew, protodiakon Sergiusz Stanisławlew oraz lektor Mikołaj Niekrasow.
Przypisy
Narodzenia Matki Bożej Moskwa, Otradnoje Narodzenia Matki Bożej, Otradnoje