był urzędnikiem do specjalnych poruczeń przy warszawskim generał-gubernatorze. W 1905 r. objął funkcję kurskiego wicegubernatora, zaś kilka miesięcy potem gubernatora. W 1907 r. został grodzieńskim gubernatorem. Jednocześnie nadzorował sądy pokoju w ujezdach grodzieńskim, Słonimskim, brzeskim, wołkowyskim, białostockim i wielskim. W 1909 r. w ramach przygotowań do drugiego ogólnorosyjskiego spisu powszechnego przygotował dokument pt. „Położenije o Pierwoj wsieobszczej pieriepisi nasielenija Rossijskoj impierii”. W 1911 r. powołał komitet do spraw uwiecznienia pamięci Piotra A. Stołypina. Od 1912 r. był niżniegorodskim gubernatorem. W 1915 r. powrócił do ministerstwa spraw wewnętrznych. W latach 1916–1917 pełnił funkcję czarnomorskiego gubernatora. Uzyskał tytuł hofmeistera. Po rewolucji bolszewickiej wyjechał do Polski, gdzie zamieszkał.
Bibliografia Igor A. Makarow, Губернаторы и полицмейстеры, 2005
Linki zewnętrzne Biografia Wiktora M. Borzienki
Zdjęcie gubernatora Wiktora M. Borzienki
Kategoria:Gubernatorzy czarnomorscy Kategoria:Gubernatorzy grodzieńscy Kategoria:Gubernatorzy kurscy Kategoria:Gubernatorzy niżnonowogrodzcy Kategoria:Urzędnicy dworscy Imperium Rosyjskiego Kategoria:Rosyjscy emigranci w II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1864 Kategoria:Zmarli w 1932