Większość francuskich uczonych podzielała wówczas te poglądy. Prawie wszyscy członkowie Akademii Nauk byli zwolennikami Kartezjusza, poza Maupertuisem i Clairautem. thumb|Mathématique universelle abregée à l'usage et à la portée de tout le monde, 1728
Castel jest najbardziej znany dzięki idei "klawesynu optycznego". Jego pierwszy artykuł na ten temat pojawił się w Mercure de France, jednym z najbardziej poczytnych pism dotyczących kultury, które publikowało również teksty naukowe. Redakcja pisma zawsze wyrażała się o Castelu z dużym uznaniem, co najprawdopodobniej było efektem zapatrywań ich wydawcy. Artykuł Clavecin pour les yeux, avec l’art de peindre les sons, et toutes sortes de pièces de musique napisany przez Castela w 1725 roku, był odpowiedzią na wcześniejszy tekst niejakiego Decourta z Amiens. Castel starał się w nim udowodnić, że istnieją związki między zjawiskami światła i dźwięku oraz między tonami a kolorami. Uważał, że skoro w efekcie rozmieszczenie różnych dźwięków w pewnych kombinacjach powstaje sztuka to można w ten sam sposób postąpić z kolorami, dzięki czemu powstanie nowa forma sztuki – muzyka kolorów. W tym celu Castel rozpoczął wnikliwe badania natury światła i bardzo mocno zainteresował się optyką.