Zbór luterański w Bandrowie – były zbór luterański (parafia) założony przez kolonistów józefińskich na mocy Patentu Tolerancyjnego w Bandrowie Kolonii, w austriackiej prowincji Galicji.
Historia W procesie kolonizacji józefińskiej w latach 80. XVIII wieku w dobrach kameralnych dobromilskich osadnicy wyznania luterańskiego (augsburskiego) oraz reformowanego (helweckiego) uczestniczyli w powstaniu kolonii Bandrów (1783, luteranie i reformowani), Falkenberg (1783, luteranie), Hohberg (1783, luteranie i reformowani), Prinzenthal (1784, luteranie i reformowani), Steinfels (1784, luteranie i reformowani), Siegenthal (1788, luterańska), oraz Obersdorf (1784; od 1938 Wyżne). Na mocy Patentu Tolerancyjnego zawiązał się dla nich zbór luterański z siedzibą w Bandrowie Kolonii oraz zbór filialny w Makowej/Hohbergu. W strukturze Kościoła ewangelickiego austriackiej Przedlitawii podlegał on powstałej w 1784 superintendenturze morawsko-śląsko-galicyjskiej, a od 1804 superintendenturze lwowskiej (seniorat średni/środkowy).
Pierwszy drewniany dom modlitwy zbudowano ok. 1788, a rozebrano w 1860.