Ferguson Arthur Jenkins, Jr. (ur. 13 grudnia 1942) – kanadyjski baseballista, który występował na pozycji miotacza przez 19 sezonów w Major League Baseball.
Kariera zawodnicza Jenkins podpisał kontrakt jako wolny agent z Philadelphia Phillies w 1962 roku i początkowo grał w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Arkansas Travellers, reprezentującym poziom Triple-A. W MLB zadebiutował 10 września 1965 w meczu przeciwko St. Louis Cardinals, zastępując Jima Bunninga w pierwszej połowie ósmej zmiany i zaliczył zwycięstwo. W kwietniu 1966 w ramach wymiany zawodników przeszedł do Chicago Cubs. W 1967 po raz pierwszy wystąpił w All-Star Game i rozegrał najwięcej pełnych meczów spośród wszystkich miotaczy w lidze; zwyciężał w tej klasyfikacji jeszcze trzykrotnie w 1970, 1971 i 1974 roku.
W sezonie 1971 zaliczył najwięcej zwycięstw w National League (24 przy 13 przegranych), zaliczył 263 strikeouty (2. wynik w lidze) i jako pierwszy zawodnik Cubs otrzymał nagrodę Cy Young Award, jako pałkarz zdobył najwięcej spośród miotaczy w klubie home runów (6) i zaliczył najwięcej RBI (20). W październiku 1973 przeszedł do Texas Rangers.