Morrinhosuchus – rodzaj wymarłego krokodylomorfa z grupy Notosuchia. Zamieszkiwał tereny dzisiejszej Brazylii, jego szczątki znaleziono w formacji Adamantina z późnej kredy. Znany jest z żuchwy i przedniej części czaszki zebranych w gminie Monte Alto w stanie São Paulo. Jego nazwa odwołuje się do Morrinho de Santa Luzia, wzgórza leżącego nieopodal miejsca odnalezienia holotypu. Epitet gatunkowy luziae odnosi się do kapliczki Santa Luzia usytuowanej na szczycie wzgórza.
Czaszka ze szczęką i żuchwą są szerokie w tylnej części, zwężające się ku przodowi. Zęby w tylnej części szczęki i żuchwy mają kształt bulwiasty, w przekroju wydają się natomiast koliste. Podobny kształt zębów spotkano jedynie u innego przedstawiciela Notosuchia: Mariliasuchus, pochodzącego również z formacji Adamantina. Żuchwa zakrzywia się do góry. Spojenie, w którym łączą się oba parzyste zawiązki żuchwy, tworzone jest z udziałem kości okładkowej. Czaszka zachowuje okna przedoczodołowe, czyli otwory leżące naprzeciw oczodołów. Kość nosowa na szczycie czaszki za nozdrzami zewnętrznymi jest względnie długa. Występuje niewielki karb w miejscu zetknięcia kości szczękowej i przedszczękowej w okolicy przodu pyska.