w jednej z nich w nocy 8/9 marca 1944 roku przecięto tory pod pociągiem towarowym koło Błonia.
W Powstaniu Warszawskim walczył jako dowódca 3 plutonu ckm-ów w kompanii por. Andrzeja Chyczewskiego ps. Gustaw: do 9 sierpnia na Ochocie, a od 19 sierpnia w składzie Batalionu „Ryś” na Mokotowie. Po upadku Mokotowa od 27 września 1944 w niewoli niemieckiej, m.in. w stalagu XI A Altengrabow, później a Arbeitscommando w Burgu k/ Magdeburga. 3 maja 1945 uciekł, od 4 maja 1945 osadzony w sektorze amerykańskim, w obozie cywilnym w Hillersleben. 17 czerwca 1945 dotarł do 1 Dywizji Pancernej gen. Maczka stacjonującej w Meppen.
Od 4 sierpnia 1945 w Wielkiej Brytanii, przydzielony do Centrum Wyszkolenia Piechoty, od 5 listopada 1945 jako referent WF oraz zastępca dowódcy kompanii zapasowej w Centrum Wyszkolenia Służb w Kirkaldy. Awansowany na stopień porucznika ze starszeństwem od 1 stycznia 1945. Po demobilizacji w 1948 wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie przebywał do końca życia. Tam ukończył studia politechniczne i pracował w „Penwalt Company” jako doradca.
Odznaczenia Krzyż Walecznych – czterokrotnie.
Życie rodzinne Był synem Michała, rolnika, i Rozalii z domu Grzegorczyk. Był żonaty, miał syna Krzysztofa.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Biogram na stronie elitadywersji.org