Młodość Włodzimierz od najmłodszych lat przejawia zapał do pracy niepodległościowej oraz talent literacki. Absolwent wyższej szkoły realnej w Tarnopolu, gdzie uzyskał świadectwo dojrzałości. Kończy studia w Wiedniu. Wstępuje do Polskiej Partii Socjalno-Demokratycznej (PPSD) Galicji i Śląska Cieszyńskiego – od 1911 działa w Krakowie. W 1912 roku osiada w Bielsku, podejmując pracę dependenta adwokackiego i obejmując sekretariat Komisji Zawodowej. Niemal od razu, przy pomocy niewielkiego grona ideowców przystępuje do organizowania oddziału Związku Strzeleckiego w Białej. Angażuje się także wspólnie z Juliuszem Łopatką i Leonardem Rybarskim współorganizuje także struktury żywieckiego "Strzelca". Poza tym jest redaktorem „Robotnika Tkackiego”, współpracuje z „Robotnikiem Śląskim” wydawanym na Śląsku Cieszyńskim i z „Naprzodem” w Krakowie. W 1913 r. Zostaje mianowany Sekretarzem Unii Robotników Tkackich. Pełni także funkcję sekretarza Powiatowej Kasy Chorych w Żywcu. Jest aktywnym działaczem społecznym na rzecz robotników, reprezentuje ich na zjazdach zawodowych w Wiedniu. Jest także aktywnym agitatorem politycznym, bierze udział w działalności PPSD w Białej, Bielsku, a także wielu miejscowościach Żywiecczyzny, Śląska Cieszyńskiego, aż po Opawę.