Rozejm w Mudros – układ rozejmowy kończący działania wojenne I wojny światowej pomiędzy Imperium Osmańskim a Ententą, podpisany 30 października 1918 na pokładzie okrętu liniowego Royal Navy , stojącego na kotwicy w porcie Mudros na greckiej wyspie Lemnos.
Sygnatariuszami rozejmu był ze strony Ententy admirał Somerset Arthur Gough-Calthorpe, dowódca brytyjskiej eskadry Royal Navy Morza Śródziemnego, ze strony tureckiej Rauf Bej, minister marynarki wojennej Imperium Osmańskiego. Układ został zawarty w imieniu całej Ententy, pomimo protestu rządu Francji.
Turcja zobowiązywała się otworzyć Bosfor i Dardanele oraz poddać je okupacji państw Ententy. upoważniała Ententę do okupacji wszelkich innych punktów strategicznych Imperium w przypadku „zagrożenia bezpieczeństwa” i „sześciu ormiańskich wilajetów” w przypadku „chaosu”. Ententa otrzymywała swobodne wejście na Morze Czarne. tureckie okręty wojenne przechodziły w ręce sprzymierzonych. armia turecka miała opuścić wszystkie terytoria poza granicami państwa (wyjąwszy część Kaukazu Południowego), wycofać się z Trypolitanii, Arabii, Mezopotamii, Syrii, faktycznie również Cylicji, przekazać Entencie system tuneli w górach Taurus, na Kaukazie południowym wojska tureckie miały wycofać się na linię granicy rosyjsko-tureckiej z 1914, czyli z terytoriów Demokratycznej Republiki Gruzji,