W młodości wstąpił do wojska. Był oficerem (rotmistrzem) w armii Księstwa Warszawskiego, adiutantem księcia Józef Poniatowskiego, uczestnikiem bitwy pod Lipskiem. Po upadku Księstwa Warszawskiego w 1815 r. wystąpił z wojska i zajął się gospodarką w odziedziczonym po ojcu majątku w Gruszowie. W roku 1817 został wybrany do Stanów Galicyjskich i brał odtąd czynny udział w życiu społecznym prowincji.
W 1819 ożenił się z hrabiną Marianną Dąbską (Dąmbską) herbu Godziemba, która wniosła mu w posagu majątek wraz z dworem w Drogini. Doczekał się z nią 9 dzieci: synów: Eugeniusza (1820–1881), Izydora (1833–1903), Henryka (1824–1851), Włodzimierza (1830–1846), Stefana Bogusława (1821–1911), Aleksandra (1823–1871) oraz Jana (1835–1879) i dwóch córek: Emilii (1830–1879) oraz Jadwigi (1942–1926).
W grudniu 1834 Kazimierz Janota-Bzowski zakupił od tzw.