1919–1922), cerkwi św. Bazylego w Nieżynie (1922–1926). Zdecydowanie sprzeciwiał się rozwojowi Żywej Cerkwi. Był kilkakrotnie aresztowany i zwalniany.
3 sierpnia 1926 w Niżnym Nowogrodzie złożył wieczyste śluby mnisze przed zastępcą locum tenens Patriarchatu Moskiewskiego, metropolitą Sergiuszem. Dwa dni później, zgodnie z nominacją zjazdu duchowieństwa i wiernych Egzarchatu Ukraińskiego, ten sam hierarcha wyświęcił go na biskupa winnickiego, wikariusza eparchii podolskiej. O chirotonii biskupiej nie poinformowano władz świeckich. W Winnicy biskup Teodozjusz przebywał tylko dwa tygodnie, gdyż jego zdecydowana działalność wymierzona w Żywą Cerkiew sprawiła, że został przez władze radzieckie wezwany do Charkowa, a następnie zobowiązany do pozostawania w tym mieście. W październiku 1926 został aresztowany w związku ze sprawą biskupa Onufrego (Gagaluka) i skazany na trzyletnie zesłanie na Ural. W listopadzie 1926 został przewieziony do wsi Bontiug na Uralu, jednak już w 1928 został przedterminowo zwolniony.