Renzo Rosselliniego, Maliella w Klejnotach Madonny Ermanna Wolf-Ferrariego.
Była pierwszą włoską Magdą w Konsulu Giancarlo Menottiego, kreowała ponadto Neddę w Pajacach, tytułową Manon Lescaut w dziele Pucciniego, Adrianę Lecouvreur Francesco Cilei, Iris Pietra Mascagniego, Desdemonę w Otellu Giuseppe Verdiego, Charlottę w Werterze Jules’a Masseneta.
Śpiewała także Roksanę w Królu Rogerze Karola Szymanowskiego.
W latach 50. dokonała kilku nagrań dla włoskiej firmy Cetra (Madama Butterfly, Manon Lescaut, L’amore dei tre re, Płaszcz, Zaza), a także dla Decci Pajace. Wystąpiła także w telewizyjnych produkcjach telewizji RAI (Manon Lescaut i Płaszcz, 1956).
Dyskografia Nagrania studyjne G. Puccini, Il tabarro, Clara Petrella (Giorgetta), Antenore Reali, Glauco Scarlini, Ebe Tocozzi, cond. Giuseppe Baroni / Cetra 1949, B000XHE88A; I. Montemezzi, L’amore dei tre re, Clara Petrella (Fiora), Sesto Bruscantini (Archibaldo) Amedeo Berdini (Avito), Renato Capecchi (Manfredo)/ Orchestra Lirica e Coro di Milano della RAI, dyr. Arturo Basile (conductor), Milan, 3 September 1950, Warner Fonit (2 CDs) 8573 87478; R. Leoncavallo, I pagliacci, Clara Petrella (Nedda), Mario Del Monaco, Afro Poli, Aldo Protti, Piero De Palma, dyr. Alberto Erede, Decca 1953; G.