Wrócił do Polski w lipcu 1947 roku i podjął pracę, będąc kapitanem żeglugi wielkiej, na statkach Polskich Linii Oceanicznych. W 1950 roku usunięto go z pracy w PLO. Na otwartym zebraniu partyjnym został nazwany angielskim szpiegiem, który wkradł się w kadry marynarskie. Po kilkuletniej przerwie powrócił do pływania w 1956 roku. W 1980 roku przeszedł na emeryturę. Należał do sopockiego koła Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej. Był też aktywnym członkiem Kręgu Harcerzy Wolnego Miasta Gdańska.
Jego pogrzeb odbył się z ceremoniałem wojskowym w towarzystwie kombatanckich sztandarów 27 kwietnia 2000 roku na cmentarzu katolickim w Sopocie (kwatera B4-I-18) śp. Norbert Gołuński. mały|Grób Norberta Gołuńskiego na cmentarzu katolickim w Sopocie
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari – 1946 albo 1948 nr 13495 Krzyż Walecznych – 15 sierpnia 1946 Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami – 2 października 1944 Krzyż „Za Zasługi dla ZHP” – Rozeta z Mieczami.
Życie rodzinne Norbert Gołuński był synem Sylwestra, sekretarza Sądu Wolnego Miasta Gdańska, i Łucji z domu Ceynowy. W 1947 roku ożenił się w Niemczech z Łucją Zych (ur. w 1915 roku), z którą miał syna Michała (ur.