Zniechęcony brakiem duchowego przewodnictwa w tymże klasztorze, wyjechał do ławry Świętogórskiej, dowiedziawszy się, że przebywał w niej mnich-zatwornik. Duchowny ten po dwóch miesiącach polecił mu odejść z klasztoru.
Rozpoczął samotną pielgrzymkę do świętych miejsc Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego – był w Woroneżu, Zadońsku, monasterze Zaśnięcia Matki Bożej w Sarowie oraz w Ławrze Troicko-Siergijewskiej. Ostatecznie nie wstąpił jednak do żadnego z odwiedzonych klasztorów, lecz wrócił na rodzinny Wołyń. Od 1864 do 1868 był nauczycielem w szkole przy monasterze w Horodyszczu, przez kolejne cztery lata – w szkole ludowej w Żukowsku, zaś od 1872 do 1873 – sekretarzem bractwa Świętych Cyryla i Metodego w OstroguS. Dmitruk, Skład osobowy prawosławnego domu zakonnego pw. św. Antoniego Pieczerskiego w Radecznicy w latach 1881 - 1899, "Elpis. Czasopismo teologiczne Katedry Teologii Prawosławnej Uniwersytetu w Białymstoku", t. 16, Białystok 2014, s. 185 - 186;