Doktoryzował się w Instytucie Medycyny Doświadczalnej i Klinicznej PAN w 1992 na podstawie rozprawy pt. Wyniki leczenia operacyjnego przerzutów raka płuca do mózgu (promotor: Zbigniew Czernicki). Habilitował się w 2012 na Uniwersytecie Medycznym w Łodzi na podstawie rozprawy Ocena wyników neurochirurgicznego leczenia przerzutów do mózgu z najczęściej spotykanych narządowych ognisk nowotworowych.
W latach 1989–1996 pracował jako asystent naukowy najpierw Kliniki Anestezjologii, a następnie Kliniki Neurochirurgii w Memorial Sloan-Kettering Cancer Center. Jego zespołowe prace naukowe z tego okresu dotyczyły wpływu leków anestezjologicznych na obrzęk mózgu oraz na pamięć pacjentów poddawanych znieczuleniu przy operacjach. Równocześnie samodzielnie badał przeżywalność pacjentów z przerzutami raka płuc do mózgu leczonych chirurgicznie w tej placówce w okresie poprzednich 15 lat i napisał na tej podstawie prscę doktorską. W następnych latach, wraz z innymi członkami zespołu, opracował i opublikował badania o leczeniu neurochirurgicznego pacjentów z przerzutami niedrobnokomórkowego raka płuc do mózgu oraz przeżywalności pacjentów po operacjach przerzutów do mózgu.