Pracował z Owenem Jonesem i Williamem Owenem Pughe nad The Myvyrian Archaiology of Wales, trzytomową kolekcją średniowiecznej literatury walijskiej, opublikowaną w latach 1801–1807. Myvyrian Archaiology była częściowo oparta na manuskryptach ze zbioru Williamsa, z których kilka zawierało jego falsyfikaty. Podrobiony materiał obejmował fałszywą kronikę Brut y Brenhinedd oraz książkę przypisywaną świętemu Cadocowi. Drugi tom, będący zbiorem Welsh Triads, zawierał także dodatkową „trzecią serię” sfałszowanych triad oraz poprawki Williamsa do oryginałów.
Po śmierci Williamsa, niektóre z jego kolekcji zostały skompilowane przez jego syna, Taliesina Williamsa, w The Iolo Manuscripts. Jego prace były używane przez wielu późniejszych uczonych i tłumaczy oraz wykorzystane jako materiał źródłowy przez Lady Charlotte Guest podczas tłumaczenia Mabinogionu. Guest jednakże nie miała zaufania do publikacji Williamsa, z wyjątkiem Hanes Taliesin. Jednak później więcej falsyfikatów Williama zostało opublikowanych w tekście znanym jako Barddas. Ta praca, opublikowana w dwóch tomach w latach 1862 i 1874, została uznana za tłumaczenie prac Llywelyna Siôna, szczegółowo opisujące historię walijskiej tradycji poetyckiej i druidycznej, od jego starożytnych początków aż do r. 1874.