W październiku 1926 na krótko przystąpił do Sel-Robu. W przeciwieństwie do większości działaczy, zbliżających organizację do Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy (KPZU), prezentował stanowisko antysowieckie. Przez pewien czas był przewodniczącym Komitetu Okręgowego Sel-Rob w Chełmie. Z organizacji został usunięty decyzją KC Sel-robu. Odtworzył wówczas, wraz z bratem Antonem, Sel-Sojuz i w 1927 rozpoczął wydawanie tygodnika Selanśkyj Szlach. W wyborach parlamentarnych 1928 roku wszedł ponownie do Sejmu z listy państwowej Bloku Mniejszości Narodowych. Członek Ukraińsko-Białoruskiego Klubu Sejmowego. Po rozwiązaniu Sejmu i Senatu w 1930 działał w ukraińskich organizacjach społecznych.
W 1944 przedstawiciel emigracyjnego rządu Ukraińskiej Republiki Ludowej w Chełmie i jego łącznik z polskim podziemiem.
W kwietniu 1945 roku zamordowany wraz z siostrą Marią w mieszkaniu przy ulicy Browarnej 2 w Chełmie. Według zeznań sąsiadki Marii Iwanowskiej, czterech uzbrojonych mężczyzn wtargnęło do mieszkania. Pobili oni, okradli i zastrzelili Wasyńczuków. Sprawców nigdy nie schwytano.