thumb|Liderzy Ridnej Chaty ok. 1924: Antin Wasyńczuk (przewodniczący, nr 1), Semen Lubarski (zastępca przewodniczącego, nr 2), Maria Fedoń (członek, 5), Konstanty Soszynski (sekretarz, na dole po lewej) i Iwan Nowosad (skarbnik, na dole po prawej) thumb|Fragment Memoriału w sprawie sytuacji ukraińskiej ludności na Chełmszczyźnie stworzonego przez Wasyńczuka, przedłożonego polskiemu rządowi w październiku 1919, opublikowanego przez Ziemię Lubelską 7 października 1919 Na przełomie 1918 i 1919 Antin Wasyńczuk powrócił wraz z rodziną do Chełma. Tam skupił się na prowadzeniu działalności społecznej pośród prawosławnych Ukraińców, opowiadając się za aktywnością na tym polu w ramach państwa polskiego. Od początku 1919, w domu Wasyńczuka działał Ukraiński Komitet Dobroczynności, którego był przewodniczącym. Organizacja skupiła się na pomocy materialnej i działalności edukacyjnej oraz kulturowej pośród ukraińskiej ludności Chełmszczyzny. Wkrótce przekształciła się ona w Towarzystwo Dobroczynności Ridna Chata. Antin Wasyńczuk działał także w Ukraińskim Towarzystwie Pedagogicznym, założonym w lutym 1919, na czele którego stał jego kuzyn, Jerzy Wasyńczuk.