Mirosławowi Szumile informacji tych nie udało się jednak zweryfikować.

27-28 marca 1917 Wasyńczuk był delegatem na gubernialny kooperatywny zjazd Kijowszczyzny. W tym czasie został również członkiem Związku Ukraińskich Autonomistów-Federalistów, późniejszej Ukraińskiej Partii Socjalistów-Federalistów, ugrupowania popierającego Rząd Tymczasowy Rosji i opowiadającego się za szeroką autonomią Ukraińców w ramach federacyjnej Rosji. Najprawdopodobniej wszedł także w skład Ukraińskiej Centralnej Rady.

Minister pełnomocny URL ds. repatriacji

Po przewrocie bolszewickim (rewolucji październikowej) i obaleniu Rządu Tymczasowego Rosji w Piotrogrodzie, w konsekwencji ogłoszeniu tzw. III Uniwersału przez Centralną Radę i proklamowaniu powstania Ukraińskiej Republiki Ludowej (URL) 20 listopada 1917, Wasyńczuk otrzymał propozycję wejścia w skład socjalistycznego rządu Wołodymyra Wynnyczenki – miał zostać wiceministrem rolnictwa lub dyrektorem departamentu w ministerstwie spraw wewnętrznych. Nie przyjął tych ofert, ze względu na radykalizm nowo powstałego gabinetu (który próbował konkurować z bolszewikami, ogłaszając m.in. zniesienie prywatnej własności ziemi). Pomimo tego, po zawarciu 9 lutego 1918 w Brześciu traktatu przez władze URL z państwami centralnymi, zakładającego m.in.