Jednocześnie rozpoczął pracę nauczyciela greki w kolegiach, początkowo w Brukseli, potem w ’s-Hertogenbosch i Kortrijk. W 1616 roku został kapelanem oddziału wojsk hiszpańskich w Belgii. W Niderlandach trwała wówczas rewolta Holendrów skierowana przeciwko władzy Habsburgów. Po pewnym czasie wrócił do nauczania w szkole, tym razem jako matematyk. Początkowo był asystentem François d'Aguilona, ale po jego śmierci w 1617 pracował samodzielnie. Oprócz tego prowadził badania naukowe, których wyniki opublikował w dwóch dziełach: Theses de cometis z 1619 roku i Theses mechanicae z 1620 roku. Na podstawie tych prac jego uczeń Jean-Charles della Faille opublikował w 1632 roku Theoremata de centro gravitatis. Była to ważne dzieło, della Faillemu udało się bowiem, jako pierwszemu wyznaczyć środek geometryczny wycinka kołowegoFeingold M., Jean-Charles della Faille, w: Jesuit Science and the Republic of Letters, MIT Press, 2003..