Pozwolenie na budowę wydano w kwietniu 2012 roku.
Kontrowersje wzbudził fakt, iż zgodę na przebudowę wydał miejski konserwator zabytków mimo faktu, iż warszawskie Stare Miasto zostało wpisane na listę UNESCO, a sama ulica Podwale jako założenie urbanistyczne znajduje się w rejestrze zabytków (nr rej. 435.). Konsultacje w sprawie budowy biurowca wzdłuż pierzei ul. Senatorskiej i przy ul. Podwale nie były konsultowane z Polskim Komitetem do spraw UNESCO ani z Centrum Światowego Dziedzictwa w Paryżu. Jednocześnie w komunikacie prasowym Polski Komitet ds. UNESCO podkreślał fakt, iż – „nowa inwestycja ma być prowadzona na linii zabudowy, będącej na granicy obszaru uznanego za Światowe Dziedzictwo UNESCO”.
Kwestia położenia kamienicy jest sporna, gdyż ulica Podwale jest granicą wyznaczoną przez UNESCO, natomiast rzeczona nieruchomość nie leży bezpośrednio na terenie chronionym, ale w jego bezpośrednim sąsiedztwie. W grudniu 2013 r. ekspert Centrum Światowego Dziedzictwa UNESCO w Paryżu Bernhard Furrer dokonał kontroli.
Jednocześnie budowla jako imitacja zabudowy klasycystycznej, w rozumieniu ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o Ochronie Zabytków i Opiece nad Zabytkami, nie jest uznawana za zabytek.